Children of Bodom, Pavilion Hall, Nicosia, 2/6/12 Live Report



To Σάββατο 2 Ιουνίου ήταν η πρώτη φορά που θα επισκέπτονταν την Κύπρο οι Children of Bodom, ένα ακόμα μεγάλο συγκρότημα στην μικρή χώρα μας τον τελευταίο χρόνο!


Δυστυχώς λόγο δουλειάς, έχασα το support συγκρότημα, τους Blynd οι οποίοι όμως έμαθα ότι έδωσαν ένα εξαιρετικής ποιότητας show, αντάξιο του ονόματος που έχουν χτίσει σιγά-σιγά με σοβαρή δουλειά όλα αυτά τα χρόνια.


Μπήκα στο Pavilion γύρω στις 22:15, όταν οι Bodom ήταν ήδη στην σκηνή παίζοντας το πρώτο κομμάτι τους, το "Silent Night, Bodom Night" από το Hatebreeder. Κόσμος υπήρχε αρκετός. Αν και υπολόγιζα με το μάτι γύρω στα 500-600 άτομα, όταν μίλησα με την κοπέλα στα ταμεία μου είπε ότι κόπηκαν γύρω στα 700 εισιτήρια. Σίγουρα το γεγονός ότι το event ήταν εν μέσω τριημέρου, έκανε αρκετό κόσμο να μην παρευρεθεί στο live, έτσι προσωπικά πιστεύω ότι ο αριθμός ήταν ικανοποιητικός.


Οι Bodom ήταν κεφάτοι στην σκηνή και έδωσαν ένα πολύ καλό show με κομμάτια από όλη την ιστορία τους, καθώς η εμφάνισή τους ήταν στα πλαίσια της περιοδείας τους για τα 15 χρόνια ιστορίας τους. Ο κόσμος ασταμάτητα τους επευφημούσε δίνοντάς τους δύναμη, ενώ ένα ποτήρι μπύρας που έπεσε πάνω στον Laiho, θα μπορούσε να αποτελέσει το μελανό σημείο της συναυλίας, όμως ειλικρινά πιστεύω ότι δεν πήγαινε γι αυτόν, αλλά για κάποιον στις μπροστινές γραμμές… Anyways.


Ενώ όλοι οι μουσικοί των Bodom είναι υπέροχοι, τα μάτια εστιάζονται στον Alexi Laiho και την καταπληκτική του ικανότητα πάνω στην κιθάρα. Ο τύπος είναι απίστευτος και νιώθω ευχάριστα που επιτέλους κατάφερα να τον δω ζωντανά στην σκηνή. Δεν είναι τυχαίο που ο άνθρωπος αυτός μπήκε στους πιο γρήγορους κιθαρίστες του κόσμου…


Επίσης υπέροχος είναι ο Janne Warman ο πληκτράς του συγκροτήματος, ο οποίος έδωσε με την σειρά του ένα εξαιρετικό show. Εννοείται ότι οι υπόλοιποι δεν υστέρησαν καθόλου με το παίξιμό τους, αλλά αυτοί οι δύο μαγνητίζουν τα βλέμματα με τις ικανότητές τους.






Το μόνο άσχημο της βραδιάς ήταν ο ήχος, ο οποίος πίστευα ότι θα ήταν καλύτερος αναλογιζόμενος το συγκρότημα που έπαιζε, τα μηχανήματα, αλλά και το crew που είχε φέρει. Βέβαια ο χώρος είναι αρκετά δύσκολος (όπως μου είπαν κάποιοι πιο "ειδικοί" στο θέμα), αλλά σε τελική ανάλυση δεν ήταν και τόσο άσχημος ώστε να μην μας αφήσει να απολαύσουμε την μουσική των CoB.


Οι Bodom λοιπόν άρχισαν όπως είπαμε το "Silent Night, Bodom Night", ενώ συνέχισαν με το "Follow the Reaper" και το "Needled 24/7". Συνέχισαν με "Shovel Knockout", "Roundtrip to Hell and Back", φτάνοντας στο "Are You Dead Yet?" στο οποίο έγινε ο μεγάλος χαμός! Συνέχεια με "Living Dead Beat", "Warheart", "Everytime I Die" και "Deadnight Warrior" το οποίο επίσης το κοινό το υποδέχτηκε πολύ θερμά. Τελευταία κομμάτια με "Hate Me!", "Angels Don't Kill", "Blooddrunk" και "In Your Face". Κάπου εκεί μας καληνύχτισαν, χωρίς φυσικά να γίνουν πειστικοί, το κοινό φώναζε το όνομά τους συνέχεια και ανέβηκαν ξανά στην σκηνή για να τελειώσουν με "Downfall" και "Hate Crew Deathroll".


Να σταθώ σε δύο κομμάτια που περίμενα να ακούσω, αλλά δεν μας έκαναν την χάρη; Να σταθώ. Περίμενα ανυπόμονα να ακούσω το "Bodom After Midnight" και το "Lake of Bodom" κάτι που δεν έγινε ποτέ…


Όπως και να έχει, είδαμε ένα επαγγελματικό live από ένα υπέροχο συγκρότημα και δεν μπορούμε να παραπονούμαστε για τίποτα. Συγχαρητήρια και στους διοργανωτές οι οποίοι έτρεχαν μέχρι το τελευταίο λεπτό για όλα!


Περιμένουμε με μεγάλη ανυπομονησία το επόμενο live…


Αντώνης "Jey Key" Κατσαρός

No comments:

Post a Comment